Więzi uczuciowej między rodzicami i dziećmi poświę­cono wiele publikacji. Znana jest rola rodziny w za­spokajaniu tych potrzeb psychicznych, które wymagają bliskości i dobrego emocjonalnego klimatu. Toteż mo­żemy sobie pozwolić na nieco odmienne ujęcie zagad­nienia. Jako przedmiot rozważań przyjmiemy nie to, że więź uczuciowa jest konieczna, ale różne sposoby wyraża­nia uczucia do dziecka i wynikające z nich konsek­wencje. Oto najczęściej rejestrowane w badaniach nad funkcjonowaniem rodziny warianty uczuciowego sto­sunku do dzieci: -—nadmierna koncentracja uczuciowa: sprzyja ona kształtowaniu się postawy chorobliwej opie­kuńczości, przewrażliwienia na punkcie dziecka, zbęd­nego chronienia go, oszczędzania, gotowości do poświę-